De nieuwe datum Keiland

 

26 juli tot en met 1 augustus 2020

Zing de zee – liederen van Keiland

Zaterdag 19 oktober werd ‘Zing de zee. Liederen van Keiland’ gepresenteerd – een boek met liedjes die door en voor Keiland geschreven werden.

Geschreven om gebruikt te worden in de ochtend- en avondviering die deel uitmaken van het ritme van de zomerse Keilandweken op Terschelling. Sommige liedjes ontstonden op het eiland, zoals ‘Waar? Lied van de krijsende meeuwen’, andere tijdens een Keiland muziekdag waar schrijvers van tekst en muziek met elkaar werkten. Er staan liedjes in de bundel die geschreven werden bij het thema een één van de weken; andere zijn geinspireerd door een Bijbeltekst.

Deze liedjes zijn nu verzameld in een boekje, om breed verspreid te worden binnen en buiten de kerk. Een eerste exemplaar werd in ontvangst genomen door Gert Landman die als redacteur betrokken was bij het ontstaan van het Liedboek. In de allereerste fase van uitzoeken en redigeren van de muziek gaf hij advies; daarvoor ontving hij hartelijke dank. 
Bij de presentatie werd op z’n Keilands muziek gemaakt; onder leiding van Esther Ocheng (die de arrangementen maakte) begeleidde een muziekgroep van twee fluiten, een saxofoon, percussie, gitaar en piano het zingen met verve.

 

Het nodige uit om te dansen zoals dat in de ochtendviering van Keiland gebeurt, door het smalle gangpad van het Cothense kerkje.

Verschillende liedjes zijn al ‘aan wal gekomen’ en worden gezongen op plekken buiten Keiland. Over de plek die ‘Ach lieve mens leef!’, geschreven door Femke Soethoudt, kreeg in Voorthuizen vertelde Peter Breure, predikant. Joyce Schoon die een heel aantal liedjes schreef, vertelde tijdens de presentatie over het creatieve proces van schrijven. Jasper Witteveen, die van een heel aantal liedjes de muziek schreef, vertelde wat nu eigenlijk een ‘Keilandlied’ is. Hij werd bedankt voor het vele werk dat hij stak in het druk klaar maken van het boek. Jasper sprak ook terechte dank uit aan Skandalon, de uitgeverij die ervoor zorgde dat het boek mogelijk werd. Tot slot: Rebecca Onderstal vertelde iets over wat Keiland liedjes typeert.

“Veel muziek die in de kerk gezongen wordt beschrijft meer dan dat het beleeft. In liedjes van Keiland gebeurt iets directs: er is een gesprek tussen de mens en de Ander. Doordat God vaak een ‘jij’ is, – soms met een hoofdletter – blijft er ruimte en openheid; je kunt zelf invullen wie die jij dan precies is. Er is een gesprek met iemand die nabij is, iemand die je vragen stellen kunt, en iemand die jou aanspreekt. Eeuwigheid, God, is niet ver weg, maar verbonden met de wind, de zee, je adem, een ander die je aanraakt, de storm die je voelt en het struikelen dat je doet – en steeds klinkt daarin verwondering en eerbied door. Het is dichtbij, maar niet gewoon.”

lees meer op het blog van Rebecca Onderstal